رفتن به جهنّم سرش را برمىگرداند . خداى عزّ و جلّ مىفرمايد : او را نگهداريد . و هنگامى كه او را به پيشگاه خداوند مىآورند ، خداوند فرمايد : بنده من چرا سرت را برگرداندى ؟ او عرضه مىدارد : گمان نداشتم كه با من چنين نمايى . خداى بزرگ مىپرسد بنده من چه گمانى درباره من داشتى ؟ جواب مىدهد : گمان داشتم كه گناهم را ببخشى و مرا در بهشتت ساكن گردانى . خداوند مىفرمايد : فرشتگانم ! به عزّت و شكوهم و نعمت‌ها و امتحانم و بلندى مرتبه‌ام سوگند ! هيچ‌گاه در طول عمرش هيچ زمانى گمانى خوبى درباره من نداشت . و اگر در طول عمرش لحظه‌اى گمان خيرى درباره من پيدا مىكرد او را با جهنّم نمىترساندم . دروغش را بپذير و وارد بهشتش كنيد آنگاه امام صادق عليه السّلام فرمودند : هيچ‌گاه بنده‌اى به خداوند خوش‌گمان نبوده ، مگر اينكه خداوند نيز همانگونه كه گمان داشته با او رفتار نموده است و هيچ‌گاه به او بدگمان نبوده ، مگر اينكه خداوند نيز با او همانطور رفتار نموده است و معنى آيه وَ ذلِكُمْ ظَنُّكُمُ الَّذِي ظَنَنْتُمْ بِرَبِّكُمْ أَرْداكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ مِنَ الْخاسِرِينَ « و همين گمانى كه به خداوند داشتيد شما را هلاك كرد و بدبخت شديد » نيز همين است . ثواب كسى كه به خداى عزّ و جلّ اخلاص بورزد : أبي رحمهم اللّه قال حدّثني سعد بن عبد اللّه عن أحمد بن محمّد عن الحسن بن محبوب عن معاوية عن أبي عبد اللّه عليه السّلام قال ما ناصح اللّه عبد مسلم في نفسه فأعطى الحقّ منها و أخذ الحقّ لها إلا أعطي خصلتين رزقا من اللّه يقنع به و يرضى من اللّه بتحيّته . . . . امام صادق عليه السّلام فرمودند : هيچ بنده مسلمانى آن‌گونه كه بايد و شايد نسبت به خداوند مخلص نبوده است ، جز اينكه به اين دو بهره رسيده است : رزقى كه به آن قانع شده و رضايتى از خداوند كه او را نجات داده است . ثواب پوشيدن انگشتر عقيق : 1 . حدّثني محمّد بن الحسن قال حدّثني محمّد بن الحسن الصّفّار عن أبراهيم بن هاشم عن عليّ بن معبد عن الحسين بن خالد عن الرّضا عليه السّلام قال قال أبو عبد اللّه عليه السّلام من أتّخذ خاتما فصّه عقيق لم يفتقر و لم يقض له إلا بالتي هي أحسن .